زمانی که تیم ملی اسپانیا به قهرمانی جام جهانی رسید و اتوبوس روباز تیم ملی در مادرید از میان مردم میگذشت، آلکا، دختری ٤ ساله که به شدت ژاوی را دوست داشت در گوشهای از حجم عظیم مردم، مدام نام او را فریاد زد و وقتی اتوبوس از مقابل چشمان او گذشت، با گریه از پدرش میپرسید پس ژاوی کجاست؟!

پخش این تصویر از شبکه سوم کاتالونیا که یکی از ایالتهای خودمختار اسپانیا محسوب میشود، کافی بود تا ژاوی از مدیران آن شبکه بخواهد دختر را بیابند و او را با آن دختر روبرو کنند. این برنامه ترتیب داده شد تا دختر همراه با پدرش به استودیو بروند. ژاوی در آن برنامه، پشت پیراهن شماره ٦ بارسلونا را که نام آلکا روی آن نقش بسته بود امضا کرد و چیزی برای آلکا نوشت و آن را به دختر داد، او را بوسید، از او خواست صورتش را ببوسد و آواز بارسلونا را برای او خواند تا دلش را به دست آورده باشد.

او در آن روز شلوغ، دختر را ندید؛ اما بابت آن روز در یک برنامه زنده تلویزیونی از او عذرخواهی کرد تا نشان بدهد وظیفه ، بجز فوتبال بازی کردن،درس دادن به جامعه ای است که آنها را الگوی خود قرار داده. او به ما نشان داد وظیفه بازیکن فوتبال این نیست که از شهرتش برای امور غیر اخلاقی استفاده کند و بدلیل فوتبالیست بودن و مشهور بودن، به مردم بی‌احترامی کند و آنها را نادیده بگیرد.
ژاوی به همه فوتبالیست‌ها در تمام دنیا نشان داد زمانی که پیراهن ملی را برتن می‌کند، خود را متعلق به تمام مردم می‌داند و وظیفه دارد به همه آنها احترام بگذارد.